Αυτισμός

Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος – Αυτισμός: Λίγα λόγια.Η Διαταραχή του Αυτιστικού Φάσματος ή αλλιώς ΔΑΦ είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει τους ανθρώπους που έχουν ένα κοινό σύνολο χαρακτηριστικών που σχετίζεται με τη δυνατότητά τους να επικοινωνήσουν.

Είναι μια ισόβια Αναπτυξιακή Διαταραχή κατά την οποία τα άτομα αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα στην επικοινωνία, τις κοινωνικές σχέσεις, και τη συμπεριφορά τους. Τα χαρακτηριστικά της διαταραχής αλλάζουν μέσα από την ανάπτυξη του ατόμου. Πιθανότατα παρουσιάζεται με τη γέννηση και οι διαφορές είναι συχνά προφανείς κατά τους 12 πρώτους μήνες. Σε γενικές γραμμές, ξεκάθαρη εκδήλωση και διάγνωση, για τα περισσότερα παιδιά, υπάρχει στους 36 πρώτους μήνες της ζωής τους.

Περίπου 60 άτομα ανά 10.000, κάτω από την ηλικία των οκτώ, ανήκουν στο φάσμα του αυτισμού, ενώ τέσσερα στα πέντε άτομα με αυτισμό είναι αρσενικού φύλου.

Ο αυτισμός διαφέρει από άτομο σε άτομο, τόσο στη μορφή όσο και στο βαθμό σοβαρότητας και μπορεί να υπάρχει ανεξάρτητα από τη διανοητική ικανότητα του ατόμου.

Τα κυριότερα είδη του Φάσματος του Αυτισμού που έχουν περιγραφεί είναι:

  • Σύνδρομο Asperger
  • Αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας
  • Κλασικός Αυτισμός

Η φύση των παιδιών με Αυτισμό αποκαλύπτεται κυρίως από τη συμπεριφορά τους προς άλλους ανθρώπους.

Χαρακτηριστικά του Αυτισμού

Τα άτομα με ΔΑΦ χαρακτηρίζονται από δυσκολία σε τρεις κύριους τομείς:

Α. Στη δυνατότητα να κατανοήσουν και να χρησιμοποιήσουν μη-λεκτική και λεκτική επικοινωνία. Πιο αναλυτικά, αντιμετωπίζουν δυσκολίες:

  • Στην κατανόηση του σκοπού της επικοινωνία
  • Στην έναρξη της επικοινωνίας και στο διάλογο
  • Στο να δείχνουν ή να μοιράζονται ενδιαφέρον με άλλους
  • Στην ομιλία ή κάποια άτομα μπορεί να μην παρουσιάσουν καθόλου ομιλία 
  • Έχουν περιορισμένη ή ακατάλληλη χρήση των χειρονομιών, της βλεμματικής επαφής, των εκφράσεων του προσώπου και της γλώσσας του σώματος
  • Στην αποτελεσματική επικοινωνία παρά το γεγονός ότι μπορεί να έχουν καλό λεξιλόγιο.
  • Στον συγχρονισμό των συνομιλιών

Β. Στη δυνατότητα να κατανοήσουν την κοινωνική συμπεριφορά, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η ικανότητα να αλληλεπιδρούν με άλλους. Πιο αναλυτικά, μπορεί να:

  • Αποφεύγουν τους υπόλοιπους ανθρώπους
  • Παρουσιάζουν περισσότερο ενδιαφέρον για τα αντικείμενα παρά για τους ανθρώπους
  • Είναι λιγότερο πιθανό να μετέχουν στα ενδιαφέροντα των άλλων
  • Είναι λιγότερο πιθανό να συμμετέχουν στο παιχνίδι άλλων
  • Δυσκολεύονται στην διατήρηση της σειράς
  • Αποτυγχάνουν να κατανοήσουν τα συναισθήματα και τις ανάγκες των άλλων

Γ. Στη δυνατότητα να σκέφτονται και να συμπεριφέρονται ευέλικτα. Πιο αναλυτικά, μπορεί να:

  • Επιδίδονται σε επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες, με ή χωρίς αντικείμενα.
  • Έχουν κάποιο ιδιαίτερο και ξεχωριστό ενδιαφέρον π.χ συλλογή δημητριακών.
  • Παίζουν με αντισυμβατικό τρόπο, έχουν περιορισμένο συμβολικό παιχνίδι.
  • Αντιστέκονται σε αλλαγές στην καθημερινή ρουτίνα ή σχεδίων.
  • Ακολουθούν τις δικές τους καθημερινές ρουτίνες και να αποκλείουν τις προτάσεις των άλλων
  • Προτιμούν να έχουν τον έλεγχο και να παραμείνουν στον έλεγχο σε ότι συμβαίνει

Σε ότι αφορά την αισθητηριακή αντίληψη, μπορεί να:

  • Δυσαρεστούνται με συγκεκριμένους ήχους
  • Είναι ευαίσθητοι στην αφή
  • Ενθουσιάζονται και να αποσπούνται από οπτικά μοτίβα
  • Αντιστέκονται στη λήψη νέων τροφών 

Μερικά άτομα με Αυτισμό μπορεί να έχουν πρόσθετες ιατρικές ανάγκες ή άλλες μαθησιακές δυσκολίες όπως η Δυσπραξία, η Δυσλεξία, Διαταραχή Ελλειματικής Προσοχής/Υπερκινητικότητα ή Ψυχαναγκαστική Διαταραχή.

Επίσης ίσως να έχουν δυσκολία με τον ύπνο ύπνο και τη σίτιση.

Αίτια του Αυτισμού

Αν και μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλές αιτίες που προκαλούν Αυτισμό, η ακριβής περιγραφή και κατανόηση της αιτιολογίας θεωρείται ελλιπής. Οι επικρατέστερες αιτιολογίες που μπορεί να προκαλούν αυτισμό είναι ένας συνδυασμός γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Η κληρονομικότητα και η γονιδιακή αιτιολογία είναι επίσης ένα πιθανό σενάριο αφού γονείς που προέρχονται από οικογένειες στις οποίες υπάρχει παιδί με αυτισμό, έχουν αυξημένες πιθανότητες να κάνουν παιδιά με αυτισμό. Τέλος υπάρχουν και βιολογικές και ψυχολογικές θεωρίες περί αιτιολογίας του αυτισμού, ωστόσο το ερώτημα για τα ακριβή αίτια που προκαλούν αυτισμό παραμένει αναπάντητο.

 

«Τα μάτια μου δεν είναι σε θέση να κινηθούν προς τα επάνω και προς τα κάτω και από αριστερά προς τα δεξιά χωρίς να κουνάω το κεφάλι μου προς την κατεύθυνση που πρέπει. Μπορώ να βλέπω τα πράγματα πολύ καλά από τη γωνία των ματιών μου. Όταν κοιτάζω κάποιον που με κοιτάει, μερικές βλέπω τρία μάτια αντί για δύο και μου φαίνεται τρομακτικό κι έτσι αποφύγω να κοιτάζω άμεσα τους ανθρώπους μερικές φορές. Αυτό καθιστά δύσκολο για τους ανθρώπους να γνωρίζουν αν τους προσέχω».

Fihe (2000)